Blog Liliartist.nl

De natuurlijke stroom

Thu, 20 Nov 2025 11:31:12 GMT

“Loop je eigen ritme,”

zei je. “In je eigen tijd,
want met één stap tegelijk,

raak je de weg niet kwijt.”

Het is een beetje grauwer en kouder buiten en zoals je al hebt kunnen lezen in de vorige blog van Karien, ben ik zwanger en zit nu in het derde trimester.

Wil
Ik merk dat ik het liefste gewoon thuis ben en het me vrede geeft hier aan toe te geven.

Voorheen zou ik hier overheen gewalst hebben en mezelf geforceerd hebben toch naar mijn atelier te gaan. Ik zou hebben toegegeven aan de druk om productie te maken, terwijl het leven me al jaren spiegelt dat dit helemaal niet werkt voor mij. En nu ben ik ook nog net een bedrijf begonnen met mijn zus; een trigger om de wens van mijn natuurlijke stroom te negeren aangezien dit bedrijvenkindje ook liefde en aandacht lijkt te vragen.

Maar ik ben moe van het negeren van de roep van de natuurlijke stroom en mijn eigen wil lijkt te versmelten met de wil van die stroom.

Ideale plaatje
Mijn eigen wil werd tot nu toe nog dikwijls aangestuurd door gebrek aan vertrouwen. Ik geloofde nog ergens dat die natuurlijke stroom het niet goed met me voor heeft. Dit terwijl bijna alles in mijn wereld mij al een tijdje wijst op het tegenovergestelde.

Het is een beetje grauwer en kouder buiten en zoals je al hebt kunnen lezen in de vorige blog van Karien, ben ik zwanger en zit nu in het derde trimester.

Wil
Ik merk dat ik het liefste gewoon thuis ben en het me vrede geeft hier aan toe te geven.

Maar ik ben moe van het negeren van de roep van de natuurlijke stroom en mijn eigen wil lijkt te versmelten met de wil van die stroom.

"De natuurlijke stroom

volgt niet het ideale plaatje

van het verstand"

"De natuurlijke stroom volgt niet het ideale plaatje

van het verstand"

"De natuurlijke stroom volgt niet het ideale plaatje

van het verstand"

ik volgde de grote lijnen namelijk al wel, maar dikwijls tegen wil en dank haha. De natuurlijke stroom volgt niet het ideale plaatje van het verstand, dat toch met name wordt gedreven vanuit een ‘te kort’.

Het stuurt me op een ander pad; een pad gedreven door liefde en waar alles verweven is met elkaar; het lijkt wel… natuur ��.

Koesteren

Het is een pad van alles op de juiste plaats en tijd en van voor elkaar zorgen. Van elkaars verschillen aanvullen, in plaats van de ander een tweede versie van onszelf proberen te maken. Vanuit een besef van 'genoeg' en oog hebben voor wat we hebben en dit koesteren. En vanuit het vertrouwen dat als we die natuurlijke stroom volgen, het leven het goed met ons voor heeft en voor ons zal zorgen. Ook als dit betekent dat de weg die het kiest voor ons (toch ietwat beperkte verstand) totaal niet logisch lijkt.

Liefs,

Lilian

Overgangen en transitie

Fri, 07 Nov 2025 12:28:08 GMT

'Eerst helen, dan spelen'

Jarenlang heb ik volgens een vast stramien gewerkt en protocollen gevolgd. Daarbij was weinig ruimte voor eigen input en creativiteit. En nu ik eindelijk mag, heb ik vaak zoiets van: ‘Help, wat moet ik!’.

Het is een beetje zoals een vogel die heel lang in een kooi heeft gezeten en die niet weet wat hij met zijn vrijheid aan moet.

Eén stap

‘Maar dit wilde je toch?!’ Zal jij je misschien afvragen? Ja klopt, maar er worden nu nieuwe dingen van me gevraagd en dat maakt me soms best even onzeker. Dit vraagt het loslaten van controle en het hebben van vertrouwen. En ik realiseer me daarbij dan ook dat er altijd maar een stap in het nu gezet kan worden.

Valkuil

Daarnaast zijn mijn lichaam en geest na jaren van overbelasting ook nog steeds aan het herstellen. Slapen gaat beter, iets meer focus en minder brainfog (ja, ik kom van ver).

Het is een beetje zoals een vogel die heel lang in een kooi heeft gezeten en die niet weet wat hij met zijn vrijheid aan moet.

Eén stap

Eerst helen, dan spelen

Daarnaast zijn mijn lichaam en geest na jaren van overbelasting ook nog steeds aan het herstellen. Slapen gaat beter, iets meer focus en minder brainfog (ja, ik kom van ver).

"Ik realiseer me dat er

 altijd maar een enkele stap

gezet kan worden"

"Ik realiseer me dat er altijd maar een enkele stap gezet kan worden "

Een belangrijke valkuil voor mij is dat ik alles in een keer goed wil doen, maar goed, mag ik daarbij dan ook fouten maken? Mag er ruimte zijn om te spelen?

Geduld en vertrouwen

En nu gaat Lilian mij vanaf januari ook nog eens tijdelijk verlaten. Maar wel om een hele mooie reden: Zij is zwanger en zal begin volgend jaar bevallen van haar eerste kindje. Dat wordt ook voor haar een heel nieuw leven, waar ze uiteraard in zal moeten groeien.

Het is echt ‘out with the old en in with the new’. Overgangen en transitie. Dat kost tijd, geduld én vertrouwen dus.  

Liefs,

Karien.

Hartverbond

Tue, 21 Oct 2025 12:11:53 GMT

Hartvolgen betekent:

Dat je van binnen voelt

dit is wat de liefde dient

zo ben ik bedoeld

Van de week verstuurde we onze allereerste nieuwsbrief, waarin we ook het gedicht van hierboven deelden.

Kiezen voor het pad van het hart, oftewel het hart volgen, klinkt misschien naïef of juist romantisch – en dat laatste kan het ook zeker zijn - maar het kan ons ook juist een kant op sturen waar alles bloot komt te liggen waar nog angst, pijn, weerstand, inferioriteit of juist superioriteit in ons huist.*

Paniek

Het voelde ook alsof ik ging trouwen met mijn zus afgelopen maart, toen we ons inschreven bij de KvK. Was ik van tevoren nog helemaal in de gloria, omdat ik voelde dat wij vorm kregen, zoals wij altijd al bedoeld waren om vorm te krijgen; ‘Joining forces’ kwam nog in me op, werd dit na ondertekening ineens opgevolgd door een halve paniekaanval inclusief hyperventilatie...

Mijn onderbewuste wist waarschijnlijk al, wat ik bewust nog niet wist: Ik was een pact aangegaan met liefdeloosheids ‘worst enemy’.

Van de week verstuurde we onze allereerste nieuwsbrief, waarin we ook het gedicht uit de banner deelden.

Paniek

Zo voelde het alsof ik met mijn zus ging trouwen afgelopen maart, toen we ons inschreven bij de KvK. Was ik van tevoren nog helemaal in de gloria, omdat ik voelde dat wij vorm kregen, zoals wij altijd al bedoeld waren om vorm te krijgen; ‘Joining forces’ kwam nog in me op, werd dit na ondertekening ineens opgevolgd door een halve paniekaanval inclusief hyperventilatie...

Mijn onderbewuste wist waarschijnlijk al, wat ik bewust nog niet wist: Ik was een pact aangegaan met liefdeloosheids ‘worst enemy’.

"Het voelde alsof ik met

 mijn zus ging trouwen"

"Het voelde alsof ik

met mijn

zus ging trouwen"

Zwaarte afbreken

Karien en ik lijken namelijk ontworpen te zijn voor elkaars groei in liefde. Dikwijls door onvoorwaardelijke steun, maar ook regelmatig door elkaar te raken in de kern van wat ons gevangen houdt in liefdeloosheid en onvrijheid. Wat dan dikwijls volgt is een periode van een stuk zwaarte afbreken en een beetje lichter, wijzer en sterker als team weer opstaan. Gelukkig merken we dat deze periodes steeds korter worden en minder gedoe zijn. Ik vermoed dat we aanvaard hebben dat dit een beetje bij ons hoort om ons uiteindelijk heel veel te brengen.

Vrij en levend

En alhoewel het een verbond lijkt tussen zus en mij, is het eigenlijk een verbond met ons eigen hart dat ons influistert: jullie gaan samen op pad, voor mij, want dat is mijn pad voor jou en maakt dat de liefde in jouw leven groeit en je vrij en levend zal worden waar je dit nog niet bent...

Liefs,

Lilian

p.s. Bovenstaande foto is gemaakt vlak voor we de KvK binnen gingen om ons bedrijf in te schrijven. De zusjes samen onder één paraplu. Niet bewust bedacht, maar misschien geen toeval.

Een nieuw begin

Tue, 07 Oct 2025 11:58:05 GMT

Van hamsterwiel naar rust en ruimte en de stap naar samenwerken met mijn zus Lilian.

Heb je ooit samengewerkt met familie? Nou, ik kan het iedereen aanraden! Nee hoor, toevallig blijkt het bij ons te werken, maar het is natuurlijk niet weggelegd voor iedereen, dat begrijp ik ook.

Vanaf een paar jaar geleden begon de ‘ellende’ ��. Lilian vroeg periodiek aan mij, of we niet samen konden gaan werken; zij als kunstenaar en ik als ondernemer naast haar. Ze is begiftigd en maakt mooie, kleurrijke werken, maar vond en vindt de commerciële kant ingewikkeld en ondervond dat het haar afhield van het maken van haar kunst. Ik werkte nog als mondhygiënist en was absoluut niet bezig met een carrière-switch. Al knaagde het ergens wel…

Stramien

Soms hing ik wekelijks bij mijn zus aan de telefoon om mijn hart te luchten. Dat ik zo baalde van het stramien waar mijn werk me toe dwong en dat ik er zo moe van werd. Het voelde alsof ik me bevond in een hamsterwiel, waarbij ik geen uitweg zag, met burned-out achtige klachten als gevolg.

"Ik werkte nog als mondhygiënist

en was absoluut

niet bezig met een

carrière-switch"

"Ik werkte nog als mond-hygiënist

en was absoluut niet bezig met een carrière-switch"

In cirkeltjes

Inmiddels stond ik haar zo nu en dan wel bij, maar vervolgens trok ik me dan weer terug, wat dan wel eens wrijving gaf. Het kwam gelukkig altijd weer goed.

Dit cirkeltje deed zich een aantal keer voor en de perioden dat ik haar hielp werden steeds langer, waardoor we toch zo langzamerhand iets aan het opbouwen waren.

Stap naar rust en ruimte

Begin van dit jaar waag ik dan toch de stap: Met een lange opzegtermijn zeg ik mijn baan als mondhygiënist op om me te richten op herstel, moederschap en uiteindelijk ook: Liliartist.nl.

Ik heb overigens heel veel te danken aan het mondhygiëniste-schap. De praktijk, medewerkers en patiënten hebben mij zeer veel gebracht. Maar nu wil ik vanuit rust en ruimte datgene creëren waarvan ik voel dat het in mijn hart ligt. Stap voor stap en met diegene waar ik het liefste mee werk, mijn zus.

Liefs,

Karien